Sprawy frankowe

W przypadku umów kredytowych, które nie zostały w całości spłacone żądaniem jakie należy złożyć w pierwszej kolejności jest wniosek o ustalenie nieważności umowy. Wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w tym przedmiocie umożliwia nie tylko korzystne rozliczenie z bankiem, lecz także wykreślenie zabezpieczeń (w szczególności hipoteki ustanowionej na nieruchomości zabezpieczającej spłatę kredytu).

W przypadku całkowitego spłacenia kredytu brak jest interesu prawnego w domaganiu się stwierdzenia nieważności umowy. W takim przypadku należy wystąpić ze sprawą o zapłatę przeciwko bankowi. Przesłanką uwzględnienia powództwa o zapłatę jest nieważność umowy kredytu (przy czym Sąd nie wydaje odrębnego wyrzeczenia w tym przedmiocie). Kredytobiorca powinien domagać się od banku zapłaty kwoty stanowiącej równowartość uiszczonych przez niego na poczet umowy kredytu wszelkich należności (tj. rat, zarówno w części odsetkowej jak i kapitałowej, prowizji, odsetek karnych, składek na ubezpieczenie).

Banki oferują kredytobiorcom zawarcie ugód na coraz lepszych warunkach. Dokonujemy szczegółowej analizy takich propozycji, porównując ją z potencjalnymi korzyściami wynikającymi z pozytywnego wyroku Sądu, dbając o to, aby w ugodzie znalazły się zapisy zabezpieczające interesy Klienta (tj. przede wszystkim zrzeczenie się przez bank roszczeń).

W przypadku wydania przez Sąd wyroku na korzyść kredytobiorcy w oparciu o teorię dwóch kondykcji, otwarta pozostaje kwestia rozliczenia z bankiem, tj. zwrotu na jego rzecz kwoty kapitału kredytu. W takim przypadku dążymy do zawarcia z bankiem porozumienia kompensacyjnego na najkorzystniejszych dla Klienta warunkach.

Pomagamy w sprawach, w których bank pozwał Klientów (lub wezwał do zapłaty) o zwrot kapitału kredytu. Roszczeniom banku przeciwstawiamy roszczenia kredytobiorców, dokonując także stosownych procesowych działań (np. podniesienie zarzutu potrącenia, złożenie pozwu wzajemnego).